“Στα νύχια” των τοκογλύφων έπεσαν αρκετοί έμποροι και μικροεπιχειρηματίες του Ηρακλείου, που βρέθηκαν σε κατάσταση πανικού από την “ασφυξία” που επικρατεί στην αγορά και ενώ οι τράπεζες έκλεισαν τους “κρουνούς” των δανειοδοτήσεων.
Το “παιγνίδι” είναι άγριο, δεν βασίζεται στους νόμους της λογικής αφού οι περισσότεροι δανειολήπτες δεν διαθέτουν “καθαρά”, χωρίς προσημειώσεις, ακίνητα στα οποία θα απέβλεπαν οι τοκογλύφοι.
Λόγω “υψηλού ρίσκου” τα επιτόκια κυμαίνονται σε ασύλληπτα ποσοστά που φθάνουν μέχρι και το 150% ανά δίμηνο, τα δάνεια πολλαπλασιάζονται με ραγδαίους ρυθμούς και τα θύματα της τοκογλυφίας φοβούνται για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Το “παιγνίδι” είναι άγριο, δεν βασίζεται στους νόμους της λογικής αφού οι περισσότεροι δανειολήπτες δεν διαθέτουν “καθαρά”, χωρίς προσημειώσεις, ακίνητα στα οποία θα απέβλεπαν οι τοκογλύφοι.
Λόγω “υψηλού ρίσκου” τα επιτόκια κυμαίνονται σε ασύλληπτα ποσοστά που φθάνουν μέχρι και το 150% ανά δίμηνο, τα δάνεια πολλαπλασιάζονται με ραγδαίους ρυθμούς και τα θύματα της τοκογλυφίας φοβούνται για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Τοκογλύφοι τώρα στην αγορά!
Στα... νύχια τους οι απελπισμένοι έμποροι και επαγγελματίες
Πάντα η τοκογλυφία ήταν σκληρή κι αμείλικτη. Τώρα όμως δεν έχει προηγούμενο….
Τα χαρακτηριστικά της είναι διαφορετικά, άγρια, εντελώς παράλογα και βασίζονται μόνο στον εκβιασμό!
«Όπου δεν βρίσκονται οι τράπεζες, πατούν οι τοκογλύφοι», λένε οι παλιοί έμποροι. Πράγματι. Πριν από χρόνια, όταν οι τράπεζες έδιναν με μεγάλη δυσκολία τα δάνεια τους και υπήρχαν ακόμα «καθαρά» (χωρίς υποθήκες) ακίνητα στο Ηράκλειο, δρούσαν οι τοκογλύφοι με εξαιρετικά υψηλά επιτόκια, έχοντας όμως τη σιγουριά των ακινήτων. Σε περιπτώσεις «φιλέτων» μάλιστα η απόκτηση τους γινόταν αυτοσκοπός, ενώ ουσιαστικά σε αυτά στόχευε ο δανεισμός και η τοκογλυφία. Στη συνέχεια οι τράπεζες έδιναν αφειδώς δάνεια, οι δουλειές των τοκογλύφων «έπεσαν», αλλά τώρα τα περισσότερα ακίνητα των δανειοληπτών έχουν υποθηκευτεί.
Απότομα όμως «λόγω κρίσης» οι «κρουνοί» των τραπεζών «έκλεισαν». Και τότε άρχισε το μαρτύριο για ορισμένους εμπόρους και μικροεπιχειρηματίες οι οποίοι είδαν «τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια τους…»
Ορισμένοι απευθύνθηκαν σε τοκογλύφους. Κι αυτό ήταν το λάθος τους. Σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς αρκετοί, παλιοί «επαγγελματίες» τοκογλύφοι δεν δίνουν μετρητά, αφού γνωρίζουν ότι δεν θα πάρουν πίσω τα χρήματα τους και μάλιστα στο πολλαπλάσιο, ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν «καθαρά» ακίνητα.
Άλλοι όμως ρίσκαραν. Έδωσαν χρήματα σε ανθρώπους που είτε δεν έχουν στο όνομα τους περιουσία, είτε τους απομένουν «καθαρά» ακίνητα στα ονόματα συγγενικών τους προσώπων. Κι αυτό, πιθανόν να ήταν το δικό τους λάθος….
Επιτόκια μέχρι και 150% το δίμηνο!
Το ασύλληπτο είναι ότι λόγω «υψηλού ρίσκου» τα επιτόκια έχουν εκτιναχθεί, όπως λέει η αγορά, ακόμα και σε εντελώς παράλογα επίπεδα. Κυμαίνονται από 20 έως 40% το μήνα και φθάνουν μέχρι και 150% το δίμηνο!! Οι τοκογλύφοι λένε στους απελπισμένους μικροεπιχειρηματίες ότι δεν έχουν ακίνητα, κατά συνέπεια το ρίσκο αυξάνεται και έτσι οι τόκοι πολλαπλασιάζονται. Κι όπως λειτουργεί το «σύστημα» της τοκογλυφίας, ανά μήνα ή ανά δίμηνο γίνεται κεφαλαιοποίηση των τόκων. Για παράδειγμα κάποιος που πήρε από τοκογλύφο δάνειο 10.000 ευρώ με επιτόκιο 150% το δίμηνο και δεν έχει να πληρώσει, θα αναγκαστεί να συμφωνήσει μετά τους δύο μήνες ότι οφείλει 25.000 ευρώ. Εννοείται ότι στα 25.000 ευρώ θα μπει επιτόκιο 150% μετά την παρέλευση του διμήνου. Και είναι εύκολο να υπολογίσει ο οποιοσδήποτε τι γίνεται στη συνέχεια.
Αυτονόητο είναι ότι ένας άνθρωπος που τον Ιανουάριο δεν μπορεί να καταβάλει 10.000 ευρώ, τον Ιούνιο αδυνατεί να πληρώσει 100.000 ευρώ… Όλο το «σύστημα» βασίζεται δηλαδή σε έναν παραλογισμό.
Ρωτήσαμε καλούς γνώστες της αγοράς πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό και μας απάντησαν ότι οι μικροεπιχειρηματίες και οι έμποροι όταν καταφεύγουν στους τοκογλύφους λειτουργούν σε κατάσταση πανικού. «Σκέφτονται το σήμερα και έχουν ελπίδες ότι θα βρουν τα χρήματα μέσα στον πρώτο μήνα ή το πρώτο δίμηνο. Κάποιοι πελάτες τους χρωστούν και ελπίζουν ότι θα εισπράξουν τα χρήματα τους γρήγορα ή απλώς βρίσκουν τους τοκογλύφους σαν σανίδες σωτηρίας μέσα στην απελπισία τους. Αλλά δυστυχώς πέφτουν σε ένα απίστευτο κυκεώνα, χωρίς τέλος» σχολίαζε ένας παλιός επιχειρηματίας του Ηρακλείου.
Και μετά έρχονται οι εκβιασμοί…
Πάντα οι τοκογλύφοι λειτουργούσαν με «μπράβους». Από ό,τι φαίνεται όμως τελευταία ορισμένοι το παράκαναν. Κάποιοι δανειολήπτες ήδη έχουν πάει στα νοσοκομεία, σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων της αγοράς. Κι όλοι φοβούνται για τη ζωή τους. Είναι τρομοκρατημένοι! Μία απλή σκέψη που θα κάνει κάποιος λογικός άνθρωπος για αυτές τις περιπτώσεις είναι γιατί τα θύματα της τοκογλυφίας που δεν υπάρχει το παραμικρό ενδεχόμενο να εξοφλήσουν τα δάνεια τους (αφού τα ποσά που καλούνται να καταβάλουν είναι πολλαπλάσια όσων εισέπραξαν) δεν καταφεύγουν στη Δικαιοσύνη…. Τι έχουν να χάσουν, θα έλεγε κάποιος, αφού με αυτόν τον τρόπο θα απελευθερωθούν. Η τοκογλυφία άλλωστε αποδεικνύεται σχετικά εύκολα αφού στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν έστω και εικονικά τιμολόγια. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ότι φοβούνται για τη ζωή τους. Έστω κι αν ο τοκογλύφος προφυλακιστεί οι «μπράβοι» θα είναι έξω, έτοιμοι να εισακούσουν τις εντολές του εργοδότη τους. Και τα θύματα φοβούνται ότι αυτές οι εντολές μπορεί να είναι εξαιρετικά σκληρές…
Τι κάνουν οι τράπεζες;
Ρωτήσαμε τον πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Ηρακλείου Μανώλη Κουμαντάκη για την κατάσταση αυτή στην αγορά. Επιβεβαίωσε ότι πράγματι υπάρχουν σχόλια και καταγγελίες από ορισμένους εμπόρους που δεν έχουν να πληρώσουν έστω και τα βασικά έξοδα των καταστημάτων τους όπως φως, νερό, τηλέφωνο και είναι σε απελπιστική κατάσταση.
«Σημαντικό ρόλο, λέει ο κ. Κουμαντάκης, παίζουν οι τράπεζες, που τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια των εμπόρων. Τώρα, έστω και με μικρό ρίσκο, έπρεπε οι τράπεζες να υποστηρίξουν την τοπική οικονομία που βουλιάζει. Αντίθετα, υπογραμμίζει ο κ. Κουμαντάκης, την σπρώχνουν παραπέρα στο κενό».
Από την πλευρά τους τραπεζικοί παράγοντες εκτιμούν ότι πολλοί είναι οι μικροεπιχειρηματίες του Ηρακλείου που δεν μπορούν να παραδεχθούν, ίσως και από εγωισμό, ότι οι επιχειρήσεις τους δεν πάνε καλά και οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια σε λουκέτο. Έτσι, αντί να τις κλείσουν από μόνοι τους, διασφαλίζοντας παράλληλα και ένα τμήμα της ακίνητης περιουσίας τους, απευθύνονται ακόμα και σε τοκογλύφους ή απλά συνεχίζουν να διατηρούν τις επιχειρήσεις που κάθε μέρα τους «βάζουν μέσα».
Οι ίδιοι τραπεζικοί κύκλοι εκτιμούν ότι πολλοί εργολήπτες δημοσίων έργων ή προμηθευτές του δημοσίου έχουν πέσει έξω χωρίς δική τους υπαιτιότητα αλλά λόγω της «στάσης πληρωμών» εδώ και 18 μήνες από πλευράς κράτους. Ήλπιζαν δηλαδή ότι θα εισπράξουν τα χρήματα τους με μία λογική…καθυστέρηση (βάσει των ρυθμών του δημοσίου) αλλά μέχρι τώρα δεν έχουν πάρει ποσά στα χέρια τους.
Τα χαρακτηριστικά της είναι διαφορετικά, άγρια, εντελώς παράλογα και βασίζονται μόνο στον εκβιασμό!
«Όπου δεν βρίσκονται οι τράπεζες, πατούν οι τοκογλύφοι», λένε οι παλιοί έμποροι. Πράγματι. Πριν από χρόνια, όταν οι τράπεζες έδιναν με μεγάλη δυσκολία τα δάνεια τους και υπήρχαν ακόμα «καθαρά» (χωρίς υποθήκες) ακίνητα στο Ηράκλειο, δρούσαν οι τοκογλύφοι με εξαιρετικά υψηλά επιτόκια, έχοντας όμως τη σιγουριά των ακινήτων. Σε περιπτώσεις «φιλέτων» μάλιστα η απόκτηση τους γινόταν αυτοσκοπός, ενώ ουσιαστικά σε αυτά στόχευε ο δανεισμός και η τοκογλυφία. Στη συνέχεια οι τράπεζες έδιναν αφειδώς δάνεια, οι δουλειές των τοκογλύφων «έπεσαν», αλλά τώρα τα περισσότερα ακίνητα των δανειοληπτών έχουν υποθηκευτεί.
Απότομα όμως «λόγω κρίσης» οι «κρουνοί» των τραπεζών «έκλεισαν». Και τότε άρχισε το μαρτύριο για ορισμένους εμπόρους και μικροεπιχειρηματίες οι οποίοι είδαν «τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια τους…»
Ορισμένοι απευθύνθηκαν σε τοκογλύφους. Κι αυτό ήταν το λάθος τους. Σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς αρκετοί, παλιοί «επαγγελματίες» τοκογλύφοι δεν δίνουν μετρητά, αφού γνωρίζουν ότι δεν θα πάρουν πίσω τα χρήματα τους και μάλιστα στο πολλαπλάσιο, ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν «καθαρά» ακίνητα.
Άλλοι όμως ρίσκαραν. Έδωσαν χρήματα σε ανθρώπους που είτε δεν έχουν στο όνομα τους περιουσία, είτε τους απομένουν «καθαρά» ακίνητα στα ονόματα συγγενικών τους προσώπων. Κι αυτό, πιθανόν να ήταν το δικό τους λάθος….
Επιτόκια μέχρι και 150% το δίμηνο!
Το ασύλληπτο είναι ότι λόγω «υψηλού ρίσκου» τα επιτόκια έχουν εκτιναχθεί, όπως λέει η αγορά, ακόμα και σε εντελώς παράλογα επίπεδα. Κυμαίνονται από 20 έως 40% το μήνα και φθάνουν μέχρι και 150% το δίμηνο!! Οι τοκογλύφοι λένε στους απελπισμένους μικροεπιχειρηματίες ότι δεν έχουν ακίνητα, κατά συνέπεια το ρίσκο αυξάνεται και έτσι οι τόκοι πολλαπλασιάζονται. Κι όπως λειτουργεί το «σύστημα» της τοκογλυφίας, ανά μήνα ή ανά δίμηνο γίνεται κεφαλαιοποίηση των τόκων. Για παράδειγμα κάποιος που πήρε από τοκογλύφο δάνειο 10.000 ευρώ με επιτόκιο 150% το δίμηνο και δεν έχει να πληρώσει, θα αναγκαστεί να συμφωνήσει μετά τους δύο μήνες ότι οφείλει 25.000 ευρώ. Εννοείται ότι στα 25.000 ευρώ θα μπει επιτόκιο 150% μετά την παρέλευση του διμήνου. Και είναι εύκολο να υπολογίσει ο οποιοσδήποτε τι γίνεται στη συνέχεια.
Αυτονόητο είναι ότι ένας άνθρωπος που τον Ιανουάριο δεν μπορεί να καταβάλει 10.000 ευρώ, τον Ιούνιο αδυνατεί να πληρώσει 100.000 ευρώ… Όλο το «σύστημα» βασίζεται δηλαδή σε έναν παραλογισμό.
Ρωτήσαμε καλούς γνώστες της αγοράς πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό και μας απάντησαν ότι οι μικροεπιχειρηματίες και οι έμποροι όταν καταφεύγουν στους τοκογλύφους λειτουργούν σε κατάσταση πανικού. «Σκέφτονται το σήμερα και έχουν ελπίδες ότι θα βρουν τα χρήματα μέσα στον πρώτο μήνα ή το πρώτο δίμηνο. Κάποιοι πελάτες τους χρωστούν και ελπίζουν ότι θα εισπράξουν τα χρήματα τους γρήγορα ή απλώς βρίσκουν τους τοκογλύφους σαν σανίδες σωτηρίας μέσα στην απελπισία τους. Αλλά δυστυχώς πέφτουν σε ένα απίστευτο κυκεώνα, χωρίς τέλος» σχολίαζε ένας παλιός επιχειρηματίας του Ηρακλείου.
Και μετά έρχονται οι εκβιασμοί…
Πάντα οι τοκογλύφοι λειτουργούσαν με «μπράβους». Από ό,τι φαίνεται όμως τελευταία ορισμένοι το παράκαναν. Κάποιοι δανειολήπτες ήδη έχουν πάει στα νοσοκομεία, σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων της αγοράς. Κι όλοι φοβούνται για τη ζωή τους. Είναι τρομοκρατημένοι! Μία απλή σκέψη που θα κάνει κάποιος λογικός άνθρωπος για αυτές τις περιπτώσεις είναι γιατί τα θύματα της τοκογλυφίας που δεν υπάρχει το παραμικρό ενδεχόμενο να εξοφλήσουν τα δάνεια τους (αφού τα ποσά που καλούνται να καταβάλουν είναι πολλαπλάσια όσων εισέπραξαν) δεν καταφεύγουν στη Δικαιοσύνη…. Τι έχουν να χάσουν, θα έλεγε κάποιος, αφού με αυτόν τον τρόπο θα απελευθερωθούν. Η τοκογλυφία άλλωστε αποδεικνύεται σχετικά εύκολα αφού στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν έστω και εικονικά τιμολόγια. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ότι φοβούνται για τη ζωή τους. Έστω κι αν ο τοκογλύφος προφυλακιστεί οι «μπράβοι» θα είναι έξω, έτοιμοι να εισακούσουν τις εντολές του εργοδότη τους. Και τα θύματα φοβούνται ότι αυτές οι εντολές μπορεί να είναι εξαιρετικά σκληρές…
Τι κάνουν οι τράπεζες;
Ρωτήσαμε τον πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Ηρακλείου Μανώλη Κουμαντάκη για την κατάσταση αυτή στην αγορά. Επιβεβαίωσε ότι πράγματι υπάρχουν σχόλια και καταγγελίες από ορισμένους εμπόρους που δεν έχουν να πληρώσουν έστω και τα βασικά έξοδα των καταστημάτων τους όπως φως, νερό, τηλέφωνο και είναι σε απελπιστική κατάσταση.
«Σημαντικό ρόλο, λέει ο κ. Κουμαντάκης, παίζουν οι τράπεζες, που τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια των εμπόρων. Τώρα, έστω και με μικρό ρίσκο, έπρεπε οι τράπεζες να υποστηρίξουν την τοπική οικονομία που βουλιάζει. Αντίθετα, υπογραμμίζει ο κ. Κουμαντάκης, την σπρώχνουν παραπέρα στο κενό».
Από την πλευρά τους τραπεζικοί παράγοντες εκτιμούν ότι πολλοί είναι οι μικροεπιχειρηματίες του Ηρακλείου που δεν μπορούν να παραδεχθούν, ίσως και από εγωισμό, ότι οι επιχειρήσεις τους δεν πάνε καλά και οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια σε λουκέτο. Έτσι, αντί να τις κλείσουν από μόνοι τους, διασφαλίζοντας παράλληλα και ένα τμήμα της ακίνητης περιουσίας τους, απευθύνονται ακόμα και σε τοκογλύφους ή απλά συνεχίζουν να διατηρούν τις επιχειρήσεις που κάθε μέρα τους «βάζουν μέσα».
Οι ίδιοι τραπεζικοί κύκλοι εκτιμούν ότι πολλοί εργολήπτες δημοσίων έργων ή προμηθευτές του δημοσίου έχουν πέσει έξω χωρίς δική τους υπαιτιότητα αλλά λόγω της «στάσης πληρωμών» εδώ και 18 μήνες από πλευράς κράτους. Ήλπιζαν δηλαδή ότι θα εισπράξουν τα χρήματα τους με μία λογική…καθυστέρηση (βάσει των ρυθμών του δημοσίου) αλλά μέχρι τώρα δεν έχουν πάρει ποσά στα χέρια τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου