Συνοφρυωμένα πρόσωπα, αγχωμένα βλέμματα και χαμόγελα που δε λένε να «ανθήσουν». Ολα, πρώτα συμπτώματα μιας ασθένειας που τείνει να λάβει διαστάσεις επιδημίας. Ακούς γι' αυτήν όπου κι αν βρίσκεσαι: στους εργασιακούς χώρους, στα λεωφορεία, στο δρόμο, ακόμη και στις άλλοτε ανέμελες παρέες των δεκαοκτάρηδων. Το «καυτό» θέμα της οικονομικής κρίσης και των αντεργατικών μέτρων μονοπωλεί πλέον τις συζητήσεις, αλλά και τις ίδιες τις ζωές των πολιτών, απειλώντας τη συνοχή του κοινωνικού ιστού και τα όρια της ψυχικής ισορροπίας. «Η οικονομική κατάσταση και οι κοινωνικές επιπτώσεις της, όπως η απώλεια θέσεων εργασίας, αυξάνουν τις συναισθηματικές διαταραχές, το άγχος και τα καταθλιπτικά στοιχεία, οδηγώντας τους ανθρώπους σε έλλειψη αισιοδοξίας και συναισθηματικά προβλήματα», διαπιστώνει ο ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής της ΜΚΟ «Κλίμακα», Αρης Διόλατζης.
Αυτή η «έκρηξη» της απαισιοδοξίας αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στον αριθμό των κλήσεων που δέχεται καθημερινά η γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία «1018» που λειτουργεί η «Κλίμακα» υπό την αιγίδα του υπουργείου Υγείας. «Από τις αρχές του έτους έχουμε δεχτεί περίπου 3.000 τηλεφωνήματα από άτομα που σκέφτονται την αυτοκτονία ή έχουν κάποιο δικό τους άτομο με αυτοκτονικές τάσεις», εξηγεί. Σκιαγραφώντας το προφίλ ενός ατόμου με αυτοκτονικές τάσεις, ο κ. Διόλατζης διευκρινίζει πως «πρόκειται κυρίως για ανθρώπους που αισθάνονται κοινωνικά αποκλεισμένοι, έχουν χαλαρώσει τους δεσμούς τους με την κοινωνία και νιώθουν πως έχουν γίνει βάρος για το συγγενικό και φιλικό περιβάλλον τους». Στοιχεία, δηλαδή, που κυριαρχούν το τελευταίο διάστημα στην ελληνική καθημερινότητα και εξηγούν την αύξηση κατά 30% - 40% που έχει παρατηρηθεί στις κλήσεις που δέχτηκε η γραμμή «1018» σε σχέση με πέρυσι.
Φόβος για «έκρηξη» της επιθετικότητας
Για το διευθυντή της Γ' Ψυχιατρικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ, Γιώργο Καπρίνη, ο μεγαλύτερος κίνδυνος αυτήν τη στιγμή είναι ένας ενδεχόμενος κατακερματισμός του κοινωνικού ιστού, ο οποίος θα οδηγήσει σε «έκρηξη» της επιθετικότητας. «Κατά τη γνώμη μου, ακόμη δεν έχουν αρχίσει να γίνονται ορατές στην πλήρη διάστασή τους οι κύριες συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην ψυχολογία των πολιτών. Σε περίπτωση, πάντως, που σπάσει αυτή η συνέχεια που μας ενώνει ως κοινωνία, τότε θα έχουμε εκδηλώσεις ακραίας επιθετικότητας και το αίσθημα της ανθρωπιάς θα ''αποχωρήσει''. Αν η κυβέρνηση δε φροντίσει να ελαφρύνει τα μέτρα και να δώσει προοπτική στους νέους, τότε οι αντιδράσεις θα είναι ανεξέλεγκτες», προειδοποιεί.
Αύξηση ανασφάλειας - μείωση αποδοτικότητας
Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης, σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή του Οικονομικού Τμήματος ΑΠΘ, Νίκο Βαρσακέλη, πλήττουν ολόκληρο το φάσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. «Η αύξηση της ανασφάλειας οδηγεί τον καταναλωτή στην αναβολή οποιασδήποτε απόφασης θα αφορούσε στο μέλλον. Αναβάλλει, για παράδειγμα, αγορές αγαθών διαρκείας, γιατί δεν ξέρει στο επόμενο διάστημα ποια θα είναι η δική του κατάσταση. Ακόμη, επηρεάζεται και στην εργασία του. Είναι διαπιστωμένο πως σε περιόδους κρίσης, λόγω της μεγάλης αβεβαιότητας, μειώνεται και η παραγωγικότητα των ατόμων. Υπάρχει μία δυσφορία και ο εργαζόμενος πάει στη δουλειά του με βαριά καρδιά. Ολες αυτές οι επιδράσεις οδηγούν βραχυπρόθεσμα σε ένα φαύλο κύκλο», επισημαίνει.
Μακροχρόνια άνεργοι επ' αόριστον...
Εγκλωβισμένος σε αυτόν τον κύκλο βρίσκεται εδώ και δύο χρόνια και ο 45χρονος Γιώργος Παπαεπαμεινώνδας. Στα στατιστικά στοιχεία του ΟΑΕΔ αποτελεί ένα ακόμη νούμερο δίπλα στην κατηγορία «μακροχρόνια άνεργοι». «Το τελευταίο μου ένσημο το κόλλησα τον Ιανουάριο του 2008. Από τότε, τίποτα. Οπου κι αν έχω ψάξει για δουλειά, η απάντηση είναι αρνητική κι ας έχω δουλέψει 20 χρόνια στην οικοδομή», μας λέει. «Αυτά τα μέτρα είναι μία ταφόπλακα και για μένα, αλλά και για τους υπόλοιπους ανέργους, αφού μηδενίζονται οι πιθανότητες να βρω δουλειά. Ακόμη κι αν με προσλάβουν κάπου, όμως, ο μισθός θα είναι 550 ευρώ. Πώς να συντηρήσω την οικογένειά μου με αυτά τα χρήματα; Αυτήν τη στιγμή φυτοζωούμε, για να τα βγάλουμε πέρα. Φτάσαμε να συντηρούμαστε με τα χρήματα των γονιών μου. Αντί δηλαδή να τους στηρίζω εγώ, με στηρίζουν αυτοί με τις συντάξεις τους», αναφέρει.
Λουκέτα κι ανασφάλεια
Ομηρος του άγχους και της ανασφάλειας δηλώνει και ο Βασίλης Μητσιάκος. Ιδιοκτήτης υγιούς επιχείρησης κατασκευής πλεκτών ενδυμάτων για δέκα χρόνια, αναγκάστηκε πριν από περίπου ένα χρόνο να βάλει λουκέτο με συνοπτικές διαδικασίες. «Καταστράφηκα πλήρως. Χάθηκε η περιουσία μου, τελείωσαν όλα. Μόνο τα χρέη μού έμειναν και τα χρωστούμενα από πελάτες οι οποίοι με τη σειρά τους έβαλαν λουκέτο κι έτσι χάθηκαν και οι πιθανότητες να τα πάρω πίσω», εξηγεί. Σήμερα κάνει περιστασιακά μεροκάματα στις οικοδομές και με θλίψη προβλέπει το τέλος της επιχειρηματικότητας. «Αυτά τα νέα μέτρα αποτελούν ισχυρό πλήγμα στην ψυχολογία των πολιτών και, αν δεν υπάρξει κάποια αντίδραση, θα οδηγήσουν στην εξαθλίωση του κόσμου», καταλήγει.
Αυτή η «έκρηξη» της απαισιοδοξίας αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στον αριθμό των κλήσεων που δέχεται καθημερινά η γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία «1018» που λειτουργεί η «Κλίμακα» υπό την αιγίδα του υπουργείου Υγείας. «Από τις αρχές του έτους έχουμε δεχτεί περίπου 3.000 τηλεφωνήματα από άτομα που σκέφτονται την αυτοκτονία ή έχουν κάποιο δικό τους άτομο με αυτοκτονικές τάσεις», εξηγεί. Σκιαγραφώντας το προφίλ ενός ατόμου με αυτοκτονικές τάσεις, ο κ. Διόλατζης διευκρινίζει πως «πρόκειται κυρίως για ανθρώπους που αισθάνονται κοινωνικά αποκλεισμένοι, έχουν χαλαρώσει τους δεσμούς τους με την κοινωνία και νιώθουν πως έχουν γίνει βάρος για το συγγενικό και φιλικό περιβάλλον τους». Στοιχεία, δηλαδή, που κυριαρχούν το τελευταίο διάστημα στην ελληνική καθημερινότητα και εξηγούν την αύξηση κατά 30% - 40% που έχει παρατηρηθεί στις κλήσεις που δέχτηκε η γραμμή «1018» σε σχέση με πέρυσι.
Φόβος για «έκρηξη» της επιθετικότητας
Για το διευθυντή της Γ' Ψυχιατρικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ, Γιώργο Καπρίνη, ο μεγαλύτερος κίνδυνος αυτήν τη στιγμή είναι ένας ενδεχόμενος κατακερματισμός του κοινωνικού ιστού, ο οποίος θα οδηγήσει σε «έκρηξη» της επιθετικότητας. «Κατά τη γνώμη μου, ακόμη δεν έχουν αρχίσει να γίνονται ορατές στην πλήρη διάστασή τους οι κύριες συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην ψυχολογία των πολιτών. Σε περίπτωση, πάντως, που σπάσει αυτή η συνέχεια που μας ενώνει ως κοινωνία, τότε θα έχουμε εκδηλώσεις ακραίας επιθετικότητας και το αίσθημα της ανθρωπιάς θα ''αποχωρήσει''. Αν η κυβέρνηση δε φροντίσει να ελαφρύνει τα μέτρα και να δώσει προοπτική στους νέους, τότε οι αντιδράσεις θα είναι ανεξέλεγκτες», προειδοποιεί.
Αύξηση ανασφάλειας - μείωση αποδοτικότητας
Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης, σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή του Οικονομικού Τμήματος ΑΠΘ, Νίκο Βαρσακέλη, πλήττουν ολόκληρο το φάσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. «Η αύξηση της ανασφάλειας οδηγεί τον καταναλωτή στην αναβολή οποιασδήποτε απόφασης θα αφορούσε στο μέλλον. Αναβάλλει, για παράδειγμα, αγορές αγαθών διαρκείας, γιατί δεν ξέρει στο επόμενο διάστημα ποια θα είναι η δική του κατάσταση. Ακόμη, επηρεάζεται και στην εργασία του. Είναι διαπιστωμένο πως σε περιόδους κρίσης, λόγω της μεγάλης αβεβαιότητας, μειώνεται και η παραγωγικότητα των ατόμων. Υπάρχει μία δυσφορία και ο εργαζόμενος πάει στη δουλειά του με βαριά καρδιά. Ολες αυτές οι επιδράσεις οδηγούν βραχυπρόθεσμα σε ένα φαύλο κύκλο», επισημαίνει.
Μακροχρόνια άνεργοι επ' αόριστον...
Εγκλωβισμένος σε αυτόν τον κύκλο βρίσκεται εδώ και δύο χρόνια και ο 45χρονος Γιώργος Παπαεπαμεινώνδας. Στα στατιστικά στοιχεία του ΟΑΕΔ αποτελεί ένα ακόμη νούμερο δίπλα στην κατηγορία «μακροχρόνια άνεργοι». «Το τελευταίο μου ένσημο το κόλλησα τον Ιανουάριο του 2008. Από τότε, τίποτα. Οπου κι αν έχω ψάξει για δουλειά, η απάντηση είναι αρνητική κι ας έχω δουλέψει 20 χρόνια στην οικοδομή», μας λέει. «Αυτά τα μέτρα είναι μία ταφόπλακα και για μένα, αλλά και για τους υπόλοιπους ανέργους, αφού μηδενίζονται οι πιθανότητες να βρω δουλειά. Ακόμη κι αν με προσλάβουν κάπου, όμως, ο μισθός θα είναι 550 ευρώ. Πώς να συντηρήσω την οικογένειά μου με αυτά τα χρήματα; Αυτήν τη στιγμή φυτοζωούμε, για να τα βγάλουμε πέρα. Φτάσαμε να συντηρούμαστε με τα χρήματα των γονιών μου. Αντί δηλαδή να τους στηρίζω εγώ, με στηρίζουν αυτοί με τις συντάξεις τους», αναφέρει.
Λουκέτα κι ανασφάλεια
Ομηρος του άγχους και της ανασφάλειας δηλώνει και ο Βασίλης Μητσιάκος. Ιδιοκτήτης υγιούς επιχείρησης κατασκευής πλεκτών ενδυμάτων για δέκα χρόνια, αναγκάστηκε πριν από περίπου ένα χρόνο να βάλει λουκέτο με συνοπτικές διαδικασίες. «Καταστράφηκα πλήρως. Χάθηκε η περιουσία μου, τελείωσαν όλα. Μόνο τα χρέη μού έμειναν και τα χρωστούμενα από πελάτες οι οποίοι με τη σειρά τους έβαλαν λουκέτο κι έτσι χάθηκαν και οι πιθανότητες να τα πάρω πίσω», εξηγεί. Σήμερα κάνει περιστασιακά μεροκάματα στις οικοδομές και με θλίψη προβλέπει το τέλος της επιχειρηματικότητας. «Αυτά τα νέα μέτρα αποτελούν ισχυρό πλήγμα στην ψυχολογία των πολιτών και, αν δεν υπάρξει κάποια αντίδραση, θα οδηγήσουν στην εξαθλίωση του κόσμου», καταλήγει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου